Modern Family

Başlamadan önce söylemek istediğim şey değişimi kabul etmeyen ya da oldukça yavaş kabul eden bir toplum yapısına sahip olmamız, alışılageldik film konularına (aşk, entrika, töre, komedi) olan bağlılığımız bizim film anlayışımızı oldukça köreltti. Bu durumdan kurtulmak için yabancı dizilere verdim kendimi. Bunların başında “Modern Family” geliyordu. Çok iyi bir komedi dizisidir. Dizinin bazı sahnelerinde oyuncuların doğrudan kameraya konuşması ilgimi çekti çünkü bu sıklıkla rastlamadığım bir teknik. Dizide ara ara dört çeşit aile yapısı var ama genelde olaylar üç çeşit aile arasında gelişiyor ve bunlar; iki eşcinselden oluşan aile ve onların Vietnamlı bir anneden kız çocuğu evlat edinmeleri, aralarında oldukça yaş farkı olan ve farklı ülkelerin kültürlerine sahip aile, birbirlerinin tam tersi karakterlere sahip bir aile ve yine bunların faklı karakterlere sahip ( derslerinde çok başarılı bir kız çocuğu ve sosyalleşme konusundaki sıkıntıları,  derslerde vasat olan bir kız çocuğu ve oldukça sosyal ve hayal dünyasında yaşayan ve derslerinde pek başarılı olmayan bir erkek çocuk) 3 çocuğu. Diziye başlamadan önce birkaç kez önerilmesine rağmen izleme fırsatım olmamıştı. Fakat dizinin ilk bölümümü izlememle sezon sonunu görmem bir oldu diyebilirim. İlk sezonun 24 bölümü de nasıl geçti anlamadım. Zaten 20 dakika sürüyor her bölümü ve öyle bir sarıyor ki her bölümde bu sefer nasıl bir olay örgüsü olacak diye merakla izliyorum. Filmin içinde en sevdiğim yerler genellikle, eşcinsel olan ailenin atışması ve çocuk yetiştirirken yaşadıkları acemilikler ve çocuğa yaklaşımları, farklı kültürden gelen bir kadının içinde yaşadığı kültüre ayak uydururken yaşadığı küçük çapta da olsa zorluklar ve kendi kültüründen bir şeyleri de yaşatmaya çalışma çabası son olarak aşırı korumacı bir anne ve oldukça rahat olan babanın arasındaki atışmalar ve çocuklarına olan yaklaşımlarıdır. İstemeden de olsa filmin her karesinden bahsettim. Evet, tam da öyle çünkü. Her karesi çok güzel.